Jak oderwać myśli od małych, ziemskich zwycięstw? Wczepić się pazurami w odległe byty. Oddychać głęboko - śmiertelnym promieniowaniem przetrzeć oczy. Posłuchaj pieśni awatara.

Pieśń Morfeusza

W kwantowym opisie procesu powstawania czarnej dziury, w jej środku, gdzie gęstość energii jest nieograniczona, zamiast osobliwości może zrodzić się nowy wszechświat. Równoległość bytów, ciągły proces rozszerzania się wszechświata - to zjawisko ogólnie znane. Co jednak w momencie, gdy osobiście doświadczamy osobliwości w postaci astralnej lub świetlnym obiekcie (udać, że nie istnieją)? Przykład przechodzenia człowieka po śmierci w różne substancje, do robaka zjedzonego następnie przez ptaka, skonsumowanego przez człowieka, dowodzi istnienia prostej formy reinkarnacji. Równie intrygującą rolę w spektaklu rodem z idealistycznej Grecji pełni bohater awatar. Na razie zależny od gracza, staje się powoli samodzielnym bytem. Za chwilę pozna uczucia: lęku, miłości, śmierci. To jego wyślemy na międzyplanetarne podboje.


Piotr Lutyński

Moja decyzja o inauguracji działań Galerii8 za pośrednictwem wystawy Piotra Lutyńskiego jest bardzo nieprzypadkowa. Wszystko przemawia za Lutyńskim. Jego nazwisko, urok osobisty, kontaktowość - jako względy czysto pragmatyczne. Jego podejście do sztuki, intuicja artystyczna i wrażliwość - jako względy emocjonalne.

Piotr Lutyński jest artystą żywiołowym, do bólu szczerym i czytelnym. Jest chłonny jak gąbka i zmienny, a zarazem wciąż doskonale rozpoznawalny. Ma polot, tupet i fantazję. Wszędzie, gdzie się pojawia wnosi wielkie pokłady ciepła i dobrej energii. Jego sztuka płynie wprost z niego. Jest jasna i czysta. Brak jej premedytacji i wyrachowania. Lutyński nie dba o poprawność, nie dba o pozory.

A nade wszystko wybrałem Piotra dlatego, że go najzwyczajniej w świecie lubię i szanuję, bo tylko takich artystów chcemy gościć z Robertem Jaroszem - kuratorem Galerii8.

Cezary Ostrowski